บทที่ 93 ร้ายกาจ

“อายุงฉะหวัดค่ะ น้าปลาวางนองฉะบายไหม” อคิราห์ลืมตาขึ้นมาก็เจอใบหน้าจิ้มลิ้มพร้อมรอยยิ้มสดใสของหลานสาวตัวน้อยทั้งสอง

“นอนโซฟาสบายมากๆ เลยครับ”

“งั้งนองหยอดไปเยยนะ”

“มิราอย่าใจร้ายกับน้าสิครับ น้าก็อยากนอนกอดน้าพริกบ้าง” อคิราห์รวบตัวหลานสาวทั้งสองขึ้นมาบนโซฟา ทั้งคู่เกยอยู่บนร่างกำยำของเขา

“มีบู้ไหม”...